Gidilebilecek en son noktaya gitmek ve orada "Vâhid - Bir Tek- " olana açmak elini.
Girişte, tahsis edilmiş bölümde değilde, en önde bir "Vav"ın gölgesinde dua etmenin elbette bir anlamı olmalı.
Edirne Eski Cami içi. Sanırım sakin bir öğleye doğru saatleri. Her zaman eksik olmayan ziyaretçiler.
Dua etmenin yeri ve mekanı yoktur elbette ama herkes bilir bazı anlar ve mekanlar vardır ki hayatta, kabul olunduğunu hissedersiniz adeta.
Bu isteyenin ne kadar yürekten istediği ile ilgili bir durumdur da biraz .
Kelimeler ;
Çok derinden ve ruhun saran, sarsan bir rikkatle çıkıyor mu?
Çıkarken dudaklarımızdan, bir kora dönüşüyor mu?
Acziyet elbisesine bürünüp, yakarışa duruyor mu?
Dünyaya ait olan şeyler o duvarın gerisinde kalabiliyor mu?
Tüm ukalalığı bırakıp "kul" olabiliyor muyuz?
Bir "Vav"ın kanadına takılıp yükselmek midir isteğimiz ?